Menüyü bulmak bir yetenek değil.

Menüdeki sözcük, gidilecek yer hakkında beklenti kurar. 'Hizmetler' bir hizmet listesi; 'Çalışmalar' ise proje örnekleri bekletir. Yaratıcı bir ad kullanacaksak bu beklentiyi anlaşılır bağlamla destekleyelim.

Kullanıcının farklı bir adın anlamını tahmin etmesini zorunlu tutmak, temel navigasyonu bir bilmecenin içine yerleştirebilir. Karakteri metnin çevresinde ve görsel dilde kurmak için yeterince alan var.

Navigasyon bağlantıları klavyeyle ulaşılabilir olmalı; odak görünmeli ve sırası anlamlı ilerlemelidir. Açılır menüyü yöneten buton, açık veya kapalı durumunu yardımcı teknolojilere aktarmalıdır. W3C WAI, menü yapısı ve klavye davranışı için bu konuları ayrı ayrı ele alır.

Mobilde dokunma alanını ve uzun etiketlerin taşmasını da kontrol et. Ekran daraldığında menü başlıklarını görünmez hale getirmek, aynı bilgiyi başka bir anlaşılır biçimde sunmayı gerektirir.

Bir blog yazısına arama sonucundan gelen kişinin ana sayfayı görmüş olması gerekmez. Site kimliği, blog bağlantısı ve ekmek kırıntısı bu kişinin bulunduğu yeri anlamasına yardımcı olur.

Sayfa içi gezinme ile başka sayfaya geçişi tutarlı kullan. İçindekiler bağlantısı ilgili başlığa giderken, blog menüsü bir dizine gitmelidir. Bağlantının etiketini hedefindeki içerikle uyumlu tut.

'Web tasarım hizmetini bul ve görüşme yoluna ulaş' gibi bir görev seç. Kullanıcının ilk baktığı alanı, duraksadığı etiketleri ve geri dönme ihtiyacını gözlemle. Menü açıkken sayfanın kayması veya odağın arka planda kalması gibi davranışları kaydet.

Otomatik bir erişilebilirlik puanı bu deneyimin tamamını doğrulamaz. Gerçek klavye kullanımı, ekran okuyucu incelemesi ve içerik etiketlerinin anlamı ayrıca değerlendirilmelidir.

Navigasyon tasarımı çoğu zaman başlık çubuğuyla başlar, fakat menünün arkasındaki sorun içerik ilişkisidir. Hangi sayfa hangi soruya cevap veriyor? Bir hizmet ile o hizmetin örneği aynı yerde mi, birbirine bağlı mı? Aynı içerik farklı adlarla tekrar mı açılıyor? Bu sorular cevaplanmadan menünün animasyonunu iyileştirmek sadece kapının kolunu parlatır. İçerinin planı hâlâ karışık kalabilir.

Mevcut sayfaları kısa bir envantere dök. Her birinin başlığını, ziyaretçi amacını ve gitmesini beklediğin sonraki yeri yaz. Benzer amaçları grupla, fakat kurumun iç organizasyon şemasını ziyaretçiye zorunlu kılma. Kullanıcı şirketin hangi ekibinin ne ürettiğini bilmeyebilir. Grupların adı ziyaretçinin ihtiyaçlarından çıktığında menü, sitenin yapısını öğretmeye başlar. Gereksiz başlıkları gizlemek yerine içeriğin kendisini birleştirmek de bazen doğru çözümdür.

Dar ekranda kullanılabilir alan azalırken kişinin bağlamı da değişebilir. Tek elle kullanım, dış ortam ve bağlantı koşulları aynı görevi etkiler. Bu nedenle mobil menüyü yalnız yazıları küçülterek çözmeyiz. Dokunma hedeflerinin ayrılması, açılma yönü, uzun etiketlerin satır davranışı ve kapanış yolu birlikte tasarlanır. Menü açıkken altında kalan içerik yanlışlıkla etkileşime girmemelidir.

Bir alt başlığı görmek için hover bekleyen düzen dokunmatik kullanımda aynı karşılığı bulmayabilir. Ana bağlantıya gitmek ile alt grubu açmak ayrı davranışlarsa kontroller de bunu anlatmalıdır. W3C WAI menü rehberi, yapının anlamlı işaretlenmesini ve fare ile klavyede çalışmasını temel alır. Gerçek cihazda parmağın hedefi nasıl bulduğunu gözlemlemek, tasarım dosyasındaki ideal boşluklardan daha somut bilgi verir.

İçindekiler, uzun bir metnin bölümleri arasında dolaştırır. Ana menü ise farklı sayfalara geçiş sağlar. İkisini aynı görsel ağırlıkta ve aynı yerde göstermek, kişiye gereksiz seçim yükü yaratabilir. Yazının başında önce işe yarar bir açıklama sunmak, ardından okuma akışına bağlı bir içerik menüsü yerleştirmek daha doğal bir giriş oluşturabilir. Sabit bir yan sütun her içerik için gerekli değildir.

Bölüm bağlantısının hedefi sabit başlığın altında saklanmamalı. Başlık metni menüdeki etiketle eşleşmeli ve sayfanın URL yapısı paylaşılabilir olmalıdır. Aynı tutarlılık ekmek kırıntısında da sürer: kişi bir yazının bloga, bir kavramın sözlüğe, bir projenin çalışmalar dizinine ait olduğunu anlayabilmeli. Tasarım bu bilgiyi sessizce taşıdığında gezinmek ayrı bir görev olmaktan çıkar; okumanın ve keşfetmenin doğal devamı olur.

Menüye yeni bir sayfa eklemek için yalnız boş yer olup olmadığına bakma. Mevcut grup içinde anlamlı bir yeri var mı, başka bir sayfanın işini tekrarlıyor mu, başlık ziyaretçinin kullandığı sözcüklerle örtüşüyor mu? İçerik büyüdükçe navigasyonun bakımını yapmak gerekir. Eski ve yeni bağlantıları aynı anda biriktirmek, zamanla hiçbir şeyin öncelikli görünmediği bir menü yaratabilir. İçerik envanterini düzenli olarak gözden geçir; taşınan sayfalarda doğru yönlendirme ve anlaşılır yeni yollar planla. Böylece küçük eklemeler büyük bir yön bulma sorununa dönüşmez.